Psychoanalytische psychotherapiePsychoanalytische psychotherapie gaat er, zoals de psychoanalyse, van uit dat we handelen via onbewuste drijfveren. We voelen ons soms angstig, onzeker, depressief,.. zonder te begrijpen waar dat gevoel vandaan komt. Of iemand probeert zich te binden aan een partner, maar dat lukt niet, hoe graag hij het ook wil. Het gebeurt ook dat we wensen, gevoelens en gedachten hebben die we zelf niet accepteren.Tijdens een psychoanalytische therapie ontvouwt zich je eigen verhaal, of bots je op hiaten of tegenstrijdigheden in je verhaal. Therapeut en patiënt gaan samen onderkennen hoe onbewuste patronen van invloed zijn op de relaties, gedragingen en gevoelens van de patiënt. Ook proberen zij te begrijpen hoe deze patronen zich ontwikkeld hebben. Er wordt geluisterd naar verborgen betekenissen en naar onderliggende patronen die ten grondslag liggen aan gedachten, gevoelens, gedragingen. Ook wordt psychisch lijden begrepen als een min of meer conflicterend samenspel van innerlijke krachten. In de gesprekken zullen zich elementen uiten die in het psychisch lijden een bepalende rol spelen. Het psychisch lijden wordt begrepen in verband met de (ook vroegkinderlijke) levensgeschiedenis waarin zich bepaalde patronen herhalen. De innerlijke beelden die iemand van zichzelf en anderen heeft, sturen de manier waarop iemand met anderen omgaat. Deze beelden kunnen een belangrijke rol spelen in verschillende vormen van psychische problematiek. We trachten over angstwekkende, pijnlijke, schuldbeladen, beschamende en/of ondraaglijke neigingen, gedachten of gevoelens te denken en te spreken in plaats van ze op allerlei manieren te trachten weg te krijgen. Het is de bedoeling om tot een doorleefd inzicht te komen in bepaalde weerkerende patronen en gevoeligheden. Vanuit een doorleefd inzicht kan men meer zaken van zichzelf begrijpen en verwoorden en bewuste keuzes maken op verschillende vlakken. Hoe verloopt een psychoanalytische psychotherapie?Tijdens de sessies is vooral de patiënt aan het woord, de therapeut vraagt aan de patiënt om alles te zeggen wat er in hem opkomt. Door zich over te geven aan die innerlijke stroom van gedachten, gevoelens en fantasieën, wendt de patiënt zich als het ware af van de buitenwereld en richt zich meer naar binnen. Allerlei gedachten en gevoelens, waar hij zich voor schaamt of die hij in het dagelijkse leven misschien als onbelangrijk of onzinnig verwerpt, kunnen zo meer aandacht krijgen.Wanneer onbewuste patronen in gevoel en gedrag duidelijk worden, leidt dit niet alleen tot een vermindering van de klachten, maar ook tot een andere manier van met zichzelf omgaan: de patiënt gaat zijn binnenwereld meer serieus nemen en ook beter begrijpen. Dit betekent dat het gevoel van eigenwaarde kan toenemen en ook de innerlijke vrijheid. Hij kan daardoor steviger in de wereld staan. Vergeleken met een psychoanalyse, stelt de therapeut zich in de analytische therapie actiever op, stelt meer doelgerichte en directe vragen en richt zich soms op bepaalde hypotheses, die soms vooraf met de patiënt zijn besproken. Meestal is de duurtijd van de therapie korter dan bij psychoanalyse. (tekst, met toestemming, gebaseerd op een publicatie van de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie en het Nederlands Psychoanalytisch Instituut) - copyright Hilde-Freud/Lacan 2002. |