|
|
Psychotherapie anders bekekenHoe vind ik de juiste therapie/therapeut ?Psychotherapeuten volgen een bepaalde opleiding. Als mensen op zoek gaan naar een psychotherapeut, wordt er gemakkelijk verwezen in functie van hun theoretische opleiding of hun therapieschool. De therapieschool is op de eerste plaats belangrijk voor de psychotherapeut. Het biedt hem immers een kader waarbinnen hij over de klacht en de persoon kan denken. De manier hoe een therapeut werkt is maar gedeeltelijk terug te voeren op zijn theoretische opleiding. Vooral jonge psychotherapeuten werken schoolgebonden. Ervaren psychotherapeuten werken weliswaar vanuit een bepaald theoretisch kader, maar hanteren vooral interventies die bij hen als persoon aansluiten en in het verleden succesvol waren (waarbij ook psychotherapeuten interventies ontdekken door vallen en opstaan of 'trial and error', en interventies van andere scholen integreren).
Wij pleiten ervoor meer aandacht te hebben voor de manier hoe een psychotherapeut werkt, in plaats van de klemtoon te leggen op hoe de therapeut over menselijk gedrag denkt (zijn theoretisch achtergrond). Het succes van psychotherapie is immers in grote mate afhankelijk van de vraag of patiënt en psychotherapeut een gemeenschappelijk project kunnen uitwerken.
In de praktijk hanteren psychotherapeuten verschillende stijlen, die meer terug te brengen zijn op hun persoonlijke voorkeur en persoonlijkheid, dan op de door hun gevolgde opleiding/therapieschool. Bovendien werken psychotherapeuten hoe langer hoe meer integratief. Zij integreren begrippen, verklaringen en interventies uit uiteenlopende richtingen in hun persoonlijke stijl. Er wordt zowel gekeken naar het begrijpen van waar het probleem vandaan komt (inzicht) als naar oplossingen gezocht om het lijden te verlichten en de levenskwaliteit te verhogen.
De keuze voor een psychotherapie kan dan aan de hand van volgende drie criteria gedaan worden. Deze kunnen in een eerste gesprek als leidraad dienen.
De cliëntfactoren: wat verwacht je van therapie (steun versus confrontatie), over welk soort problemen gaat het (gedrag versus beleving), kan de therapeut hiervoor een aanbod doen?
De therapeutfactoren of de stijl (bvb. actief versus afwachtend en meegaand of begripvol versus confronterend). Hier gaat het over twee dimensies van stijl. Goede therapeuten kunnen zich op deze dimensies bewegen, indien nodig steunen en afwachten, maar ook confronteren. Belangrijk voor een therapie is of het kan klikken tussen de therapeut en de cliënt. In therapie wordt er immers van een vertrouwensrelatie uitgegaan. Dit heeft veel te maken met de persoonlijkheid van therapeut en cliënt. Waar men zou verwachten dat goede therapeuten een specifieke stijl of methode aanwenden, geeft onderzoek aan dat vooruitgang bij de cliënt voornamelijk plaatsvindt wanneer er voldoende overeenkomsten zijn in stijl en manier het probleem te zien bij cliënt en therapeut.
Een derde criterium plaatst de therapeut op twee andere assen. Klachtgericht versus persoonsgericht en exploratief versus programmatisch. De vraag is of de klemtoon op exploratie, zelfonderzoek en beleving gelegd wordt of eerder op het werken volgens opdrachten en een programma. Anderzijds kan men ook kijken of er eerder persoonsgericht (gewoontes in vraag stellen) of op klachtenreductie gedoeld wordt (oplossingsgericht werken, zonder jezelf als persoon zo zeer in vraag te stellen). Hier gaat het om klemtonen en in de praktijk combineren therapeuten deze benaderingswijzen.
Als stereotypen zijn de klassieke psychotherapiemodellen eenvoudig in te delen met deze assen (de gedragstherapie aan de klachtgerichte programmatische kant en de psychoanalyse aan de persoonsgerichte exploratieve kant).
|
Voor een omschrijving van de klassieke therapiescholen: Vormen van psychotherapie
|
|